Kontrowersje w psychiatrii 2019 – XI Krajowa Konferencja Naukowo-Szkoleniowa

Program


Pobierz program konferencji

Piątek, 26 kwietnia (rozwiń program)

9.00–9.10Otwarcie konferencji

Sesja I Psychoterapia
9.10–9.45Stosunek do cierpienia ludzkiego a psychopatologia z punktu widzenia terapii akceptacji i zaangażowania ACT
mgr Bartosz Kleszcz (Sosnowiec)
(pokaż więcej)

ACT jest jedną z terapii psychologicznych poddanych największej liczbie wiarygodnych badań. Jej skuteczność oceniano w ponad 250 badaniach z randomizacją i grupą kontrolną w tak różnorodnych dziedzinach jak problemy psychiczne (depresja, lęki, psychozy, zaburzenia odżywiania się, uzależnienia, zaburzenia osobowości typu borderline), choroby somatyczne (radzenie sobie z m.in. przewlekłym bólem, cukrzycą, nowotworami), stygmatyzacja osób cierpiących psychicznie i poprawa wydajności pracowników oraz sportowców. W przeciwieństwie jednak do klasycznej terapii poznawczo-behawioralnej i medycznego rozumienia trudności psychicznych, gdzie redukcja „negatywnych” emocji i myśli jest traktowana jako objaw powrotu do zdrowia, w ACT miarą poprawy jest zaangażowanie się we własny sens życia nawet w obecności niesprzyjających objawów. Lęk, smutek, złość, martwienie się, wysokie standardy, bolesne wspomnienia i wiele innych nieprzyjemnych przeżyć są traktowane jako informacja o tym, na czym nam zależy w życiu („cierpimy tam, gdzie nam zależy”), jako naturalna konsekwencja dobrego życia oraz jako skutki uboczne korzystnych ewolucyjnie przystosowań. W ACT kładzie się zatem nacisk na podkreślenie normalności ludzkiego cierpienia (jako jednej z wielu składowych wartościowego życia) oraz na rozwój umiejętności przyjęcia otwartej, świadomej i zaangażowanej postawy w jego obliczu (jako alternatywa wobec sztywnego unikania lub ulegania własnym wewnętrznymi przeżyciom i przyzwyczajeniom).

9.45–10.20Dialog motywujący i interwencje zwiększające adherencję terapeutyczną
mgr Cezary Barański (Kraków)
10.20–10.55Rozpoznawanie złożonych zaburzeń dysocjacyjnych
dr n. hum. Igor Pietkiewicz, dr Radosław Tomalski (Katowice)
10.55–11.05Dyskusja
11.05–11.25Przerwa na kawę

11.25–12.00Sesja satelitarna firmy Sanofi
Miejsce walproinianów w chorobie afektywnej dwubiegunowej
prof. Dominika Dudek (Kraków)

Sesja II Zaburzenia ze spektrum autyzmu
12.00–12.35Różne twarze autyzmu – trudności diagnostyczne
lek. Zofia Szepczyńska (Kraków)
(pokaż więcej)

Od czasu pierwszych opisów trudności osób z autyzmem, autorstwa Leo Kannera, minęło wiele lat. Wiele też podjęto prób zrozumienia tego tak ciekawego, ale i złożonego problemu. Dzisiejsze kryteria diagnostyczne, zwłaszcza te obowiązujące w Polsce, nie oddają ogromnego zróżnicowania często dobrze kompensowanych objawów, towarzyszących trudności, poziomów funkcjonowania dzieci i dorosłych dotkniętych autyzmem. Wykład będzie próbą odnalezienia się diagnosty całościowych zaburzeń rozwoju w ograniczonych ramach diagnoz, które – choć opisują osiowo podobne problemy – nie oddają jednak zróżnicowanego obrazu zaburzenia i odrębności konkretnego pacjenta.

12.35–13.10Zespół Aspergera – aktualne zasady postępowania
prof. Filip Rybakowski (Poznań)
13.10–13.45Zaburzenia psychiczne współwystępujące z zespołem Aspergera – pułapki diagnostyczne i terapeutyczne (dzieci, młodzież, dorośli)
dr Lena Cichoń (Katowice)
13.45–13.55Dyskusja
13.55–14.35Lunch

14.35–15.10Sesja satelitarna firmy Angelini
Personalizacja leczenia w psychiatrii
dr Piotr Wierzbiński (Łódź), dr hab. Marcin Siwek (Kraków)

15.10–15.40Sesja satelitarna Lundbeck
Jak wybrać lek przeciwdepresyjny?
prof. Tomasz Sobów (Łódź)

Sesja III Postępy w psychofarmakoterapii
15.40–16.15Schizofrenia – zasady stosowania leków przeciwpsychotycznych w iniekcjach o przedłużonym uwalnianiu (LAI)
prof. Dominika Dudek (Kraków)
16.15–16.50Nowe leki przeciwpsychotyczne w kontekście leczenia chorych na schizofrenię i z zaburzeniami afektywnymi dwubiegunowymi
dr hab. Marcin Siwek (Kraków)
16.50–17.25Potencjalizacja farmakoterapii w przypadku depresji lekoopornej
dr hab. Krzysztof Kucia (Katowice)
17.25–17.35Dyskusja
17.35–18.15Poczęstunek

Sobota, 27 kwietnia (rozwiń program)

Sesja IV Psychofarmakoterapia – pułapki i perełki (opisy przypadków)
9.00–9.35Zaburzenia psychiczne u sportowców
dr Piotr Wierzbiński (Łódź)
9.35–10.10Otępienia
prof. Tomasz Sobów (Łódź)
10.10–10.45Zespół stresu pourazowego
dr Marian Macander (Warszawa)
10.45–10.55Dyskusja
10.55–11.15Przerwa na kawę

11.15–11.50Sesja satelitarna firmy KRKA
Ból i anhedonia – często pomijane elementy w drodze do sukcesu terapii depresji
dr hab. Marcin Siwek (Kraków)

Sesja V Psychofarmakoterapia – pułapki i perełki (opisy przypadków)
11.50–12.25Psychofarmakologia w praktyce – opisy interakcji i powikłań
dr Jarosław Woroń (Kraków)
12.25–13.00ADHD u dorosłych
lek. Paweł Brudkiewicz (Kraków)
(pokaż więcej)

ADHD u dorosłych – zgodnie z wynikami aktualnych badań i wytycznymi światowych towarzystw psychiatrycznych – objawy ADHD utrzymują się u ok. 2/3 dorosłych pacjentów. Osoby te mogą i powinny być diagnozowane i leczone, a w wyniku takiego postępowania najczęściej uzyskuje się poprawę w zakresie objawów i funkcjonowania.

W swoim wystąpieniu opiszę 3 przypadki rozpoznania i leczenia dorosłych z tym zespołem.
W pierwszym z nich przedstawię „klasyczny” obraz nadruchliwości u trzydziestokilkuletniego mężczyzny, który przed zgłoszeniem się do psychiatry prowadził funkcjonalne życie, jednak w tym samym okresie postanowił zmienić zawód i tryb życia – na mniej aktywny ruchowo, ale bardziej wymagający w zakresie skupienia uwagi (edukacja i praca). Wówczas objawy nadruchliwości przestały być dla pacjenta „korzystne”, a nadmierna rozpraszalność i deficyty uwagi zaczęły mu utrudniać naukę i codzienne funkcjonowanie. U pacjenta rozpoznano ADHD i po włączeniu adekwatnego leczenia uzyskano znaczną poprawę objawową i funkcjonalną.
Drugi przypadek to opis kliniczny dwudziestokilkuletniej kobiety, bez cech „widocznej” nadruchliwości i impulsywności, która sprawnie funkcjonowała do ukończenia liceum, jednak na studiach (wzrost wymagań poznawczych i intelektualnych) zaczęła doświadczać coraz bardziej niekorzystnych konsekwencji przewlekłego i nasilonego deficytu uwagi, z wtórnymi niepowodzeniami i rozwinięciem się objawów lękowych i depresyjnych. Po kilku latach nieefektywnego leczenia za pomocą leków przeciwdepresyjnych i przeciwlękowych u pacjentki rozpoznano ADHD (postać z dominującym deficytem uwagi) i po włączeniu terapii metylofenidatem uzyskano znaczącą poprawę w zakresie koncentracji uwagi, z ustąpieniem objawów depresyjnych i lękowych oraz z możliwością satysfakcjonującego i produktywnego funkcjonowania uniwersyteckiego, a następnie zawodowego.
Trzeci przypadek należy do tych szczególnie „kontrowersyjnych”, ze względu na współwystępowanie u pacjenta zaburzeń osobowości („trudne” środowisko rodzinne) oraz zaburzeń psychicznych związanych z nadużywaniem substancji psychoaktywnych (amfetamina). Przed diagnostyką pod kątem ADHD pacjent był wielokrotnie hospitalizowany, co zresztą powtarzało się po rozpoznaniu ADHD oraz włączeniu leczenia metylofenidatem. W wyniku leczenia uzyskiwano poprawę w zakresie objawów i (wstępnie) w zakresie funkcjonowania, jednak z okresowymi dekompensacjami wymagającymi hospitalizacji. W wyniku wdrożenia systematycznych oddziaływań psychoedukacyjnych, motywujących oraz terapeutycznych (głównie terapia uzależnień) i przy kontynuacji warunkowego (abstynencja) leczenia m.in. metylofenidatem w kolejnych miesiącach uzyskiwano jednak coraz stabilniejszą poprawę, która pozwalała pacjentowi na podjęcie stałej pracy i stopniowy powrót do stabilnego funkcjonowania.

Powyższe 3 opisy przypadków dorosłych z ADHD wskazują na znaczne zróżnicowanie specyfiki klinicznej dorosłych pacjentów z tym zaburzeniem, co wymaga istotnej czujności klinicznej i – w razie spełnienia wskazań – wdrożenia specjalistycznego leczenia. To ostatnie zazwyczaj wiąże się z dużą efektywnością i bezpieczeństwem.

13.00–13.35Zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne
prof. Wiesław Jerzy Cubała (Gdańsk)
13.35–13.45Dyskusja

13.45–14.25Sesja satelitarna firmy Sandoz
Leki przeciwlękowe – część wspólna i różnice
prof. Przemysław Bieńkowski (Warszawa)
Depresja: obniżenie nastroju, anhedonia, czy tylko?
dr Iwona Patejuk-Mazurek (Warszawa)

14.25–15.10Lunch

Sesja VI Prawo i okolice
15.10–15.45Sytuacje kryzysowe w gabinecie psychiatrycznym – identyfikowanie zachowań zagrażających
prof. Janusz Heitzman (Warszawa)
15.45–16.20Zasady kontroli NFZ po 1 czerwca 2019 r.
dr n. prawn. Wojciech Wojtal (Warszawa)
16.20–16.55Tajemnica psychiatryczna w świetle najnowszych zmian z zakresu prawa medycznego
dr hab. n. prawn. Małgorzata Serwach (Łódź)
16.55–17.05Dyskusja
17.05Rozdanie zaświadczeń



Program konferencji nie jest ostateczny i może ulec zmianie